I Was Told There'd Be Champagne

Pierre-Laurent Cassière / Stefaan Dheedene / João Onofre / Mira Sanders / Sarah van Sonsbeeck

za 08.12 2012 20:00 (Opening)
za 08.12 2012 → zo 10 Maart 2013
za 22.12 2012 → ma 07 Januari 2013 (gesloten)

João Onofre, A Box-sized DIE featuring ..., 2007-2012

In het Orfield Laboratium (Minneapolis, VS) bevindt zich de stilste kamer ter wereld, een anechoïsche of ‘dode’ kamer zonder weerga. Steven Orfield, de oprichter van het lab, daagt mensen uit om in het donker in de kamer te verblijven. Des te stiller de omgeving, des te gevoeliger het oor. In de dode kamer hoor je enkel de geluiden van het eigen lichaam, alsof ze vele keren versterkt zijn. Je kan jezelf niet oriënteren in het donker, want normaal doe je dat op basis van omgevingsgeluiden. Mensen beginnen te hallucineren in de dode kamer. Tot dusver kon niemand het langer dan 45 minuten volhouden.

De tentoonstelling brengt vijf kunstenaars samen die stilte, afwezigheid en beperking van geluid naar sculpturen, beelden en installaties vertalen.

Stefaan Dheedene speelt in zijn oeuvre met de vraag hoe vorm betekenis voortbrengt, en hoe de verhouding tussen de twee ontwricht kan worden. De sterk uitvergrote replica van een speaker blijkt een veilige schuilplaats te vormen voor wie zich in alle stilte wil verstoppen.

Pierre-Laurent Cassière toont een geluidsinstallatie die bestaat uit een in de ruimte gespannen staalkabel waardoor een audiosignaal gestuurd wordt. De toeschouwer kan het geluid enkel waarnemen door fysiek contact met de kabel. Het werk ontwricht zo de gangbare waarneming van geluid, en benadrukt het fysiek aspect ervan.

Sarah van Sonsbeeck, One cubic meter of broken silence, 2009, foto: Eddo Hartmann, Courtesy Annet Gelink Gallery.

Sarah van Sonsbeeck is gefascineerd door stilte, zowel op een letterlijk als een metaforisch niveau. Doordat ze last had van luidruchtige buren onderzocht ze bijvoorbeeld wat de stilste plek in haar appartement was. Evengoed geeft ze vorm aan ‘visuele stilte’, in een poging stilte te vinden in de nooit slapende stad Istanbul.

Mira Sanders, Dome Oscillator 1, 2012

Mira Sanders nam foto’s van het Beirut City Center Building, een voormalige bruisende cultuurplek die sinds enkele jaren streng gecontroleerd wordt door de overheid. Sindsdien is het quasi verboden beeldmateriaal te maken van het gebouw, en wordt het doodgezwegen. Mira Sanders creëerde collages waarin ze aan de hand van beeldende procedures onderzoekt hoe de
stilte die het gebouw bezit versterkt kan worden.

João Onofre creëerde een monumentale, kubusvormige sculptuur, geïnspireerd door de minimalistische sculpturen van Tony Smith. Hij zoekt deathmetalgroepen die de kubus activeren door in de gesloten box te performen. De dode box, inhouds- en levenloos, wordt zo getransformeerd tot letterlijk vibrerende materie.