Sean Dower

http://www.seandower.com

Sean Dower

In het begin van de jaren tachtig volgde Sean Dower een opleiding als beeldhouwer aan de Camberwell School of Art in Londen. Voordien was hij al actief in de noise en industrial scene, als drummer en performer, en vandaaruit groeide zijn interesse voor performance art. Van 1988 tot 1992 maakte hij deel uit van de Bow Gamelan Ensemble, een performancegezelschap dat bekend stond om zijn vaak groots opgezette happenings op industriële sites en andere locaties in Europa. Na 1992 voltooide hij een postgraduaatsopleiding Film & Fotografie aan de Rijksacademie in Amsterdam. Sinds de tweede helft van de jaren negentig exposeert hij regelmatig in binnen- en buitenland. Daarnaast zet hij ook muziek- en performanceprojecten op, waarin hij voortdurend de grens opzoekt tussen geluid en beeldende kunst. Zijn werk werd getoond in Matt’s Gallery in Londen (1997), het MOMA in New York (1998), W139 in Amsterdam (2001), Queensland Art Gallery in Brisbane (2004), Timothy Taylor Gallery in Londen (2006) en Tate Britain in Londen (2006).

In zijn beeldende praktijk test Sean Dower vaak de performatieve en scupturale mogelijkheden uit van film, fotografie en geluid. In 1997 filmde hij No Room in Hell in Matt’s Gallery in Londen. Het resultaat was een 3D-video met acteurs die gemaquilleerd als zombies in en rond de galerie ronddwaalden, vrij improviserend, met de typische vertraagde bewegingen. De 3D-techniek die Dower toepaste, was gebaseerd op het principe van de viewmaster: een juxtapositie van beelden die gefilmd worden vanuit licht variërende gezichtspunten. Deze ontdubbeling werd doorgetrokken op verschillende niveaus. Er was de ontdubbeling van de beelden zelf, die ervoor zorgde dat de zombies als hologramfiguren in de ruimte ronddwaalden. Ook werd de film geprojecteerd in dezelfde omgeving als waar de zombies opgemerkt waren door de camera, zodat er een irreële ontdubbeling van de werkelijkheid ontstond, een soort virtuele loop. In 2006 voerde Sean Dower een performance uit met de Britse beeldhouwer Richard Wilson, Break it down. Door lichtgevoelige materialen aan hun drumstokken vast te maken werd hun percussie-act tegelijk een visuele ervaring. Het knipperende licht van een stroboscoop creëerde tegelijk een snelle opeenvolging van statische beelden, als een op hol geslagen metronoom. De video Automaton, eveneens uit 2006, toont een intrigerende wisselwerking tussen percussionist Steve Noble en de beheerste, gecontroleerde bewegingen van een camera die de ingevingen van de improviserende drummer nauwgezet in beeld wil brengen. De video werd in High Definition opgenomen in een uitgepuurde witte filmstudio, waardoor de drummer zijn instrument in het luchtledige lijkt te bespelen. Het werk ging in première in Tate Britain en wordt nu voor het eerst vertoond in België.