tekst

Lobbing Potatoes at a Gong

Rodney Graham

Sinds het eind van de jaren zeventig heeft Rodney Graham (°1949 CA Vancouver) een conceptueel oeuvre uitgebouwd waarin hij op regelmatige basis elementen herneemt uit de wereld van de muziek en de cinema. Vaak voert hij zichzelf op als een flegmatische performer die, hoe veelbelovend de actie aanvankelijk ook klinkt, verstrikt raakt in een lus van voorspelbare, onspectaculaire gebeurtenissen: verkleed als piraat op een paradijselijk eiland (Vexation Island 1997), achteruitrijdend op een fiets onder invloed van LSD (Photokinetoscope 2002), op reportage in Kurt Cobain’s geboortestadje (Aberdeen 2000) of onderuitgezakt in een kunstmatige slaap op de achterbank van een auto (Halcion Sleep 1994).

Lobbing Potatoes at a Gong (1969), 2006, Super 16mm b/w film loop, sound, 9:20 min.; Vodka bottle in vitrine. Courtesy the artist, Hauser & Wirth and Donald Young Gallery Chicago

Lobbing Potatoes at a Gong (2006) is geïnspireerd op een rockanekdote uit de jaren zestig, waarbij de drummer van Pink Floyd, slachtoffer van een jamsessie die maar niet wil ophouden, uit verveling aardappelen begint te gooien in de richting van een gong. Graham herspeelt de gebeurtenis als een parodie op een Fluxusperformance, verkleed in laarzen, jeans en een houthakkershemd, als was hij een New Yorkse kunstenaar uit die tijd. Het gefilmde publiek houdt Grahams sessie gedwee vol. Nu en dan raken zijn aardappelen het doelwit, om achteraf gedistilleerd te worden tot vodka (vandaar de fles met het etiket dat Fluxus’ wijde proliferatie van concrete poëzie persifleert, als vast onderdeel naast de 16mm-projectie). Marie-Josée Jean: l’auditoire d’aujourd’hui ne peut faire autrement que d’éclater de rire en réalisant l’heureuse distance qui le sépare de l’ambiance de cette époque.